Green ZOO Festival 2026

Podczas 16. edycji Green ZOO Festival zapraszamy Was na serię majowych koncertów dziejących się w Klubie RE, Klubie Betel i Poczcie Głównej. Jak co roku znajdziecie u nas wybitne alternatywne zespoły z różnych dziedzin i gatunków muzycznych. Ludzie z Polski i zagranicy, zawsze szczerzy w swoim graniu i chęci kontaktu z publicznością. Zapraszamy pod nasze zielone sceny!

W tym roku Green ZOO będzie się działo w Krakowie pomiędzy 1 i 29 maja. Chodźcie się znowu zaprzyjaźnić na Green ZOO!

Ogłoszone koncerty

• 1.05 – Kultur Shock, Gypsurge / RE
• 8.05 – Trupa Trupa / RE
• 9.05 – ||ALA|MEDA|| / RE
• 15.05 – Ventolin / RE
• 16.05 – Black Mynah, Bazgrołki / RE
• 22.05 – Nuovo Testamento, Soft Vein / Poczta Główna
• 23.05 – Rycerzyki / RE
• 28.05 – Public Circuit, II Fala / RE
• 29.05 – King Ayisoba / Betel

--

1.05

Kultur Shock
Kiedy w połowie lat 90. wokalista Gino Srdjan Yevdjevich opuścił zniszczone wojną Sarajewo i osiadł w Seattle, zabrał ze sobą dwie rzeczy – swój ogromny talent wokalny i kompozytorski oraz nieustanną ambicję tworzenia. Nie miał pojęcia, że po założeniu Kultur Shock w 1996 roku stanie się nie tylko bijącym sercem jednego z najbardziej wpływowych zespołów łączących różne gatunki muzyczne ostatnich kilku dekad, ale także de facto prekursorem ruchu, który dziś ludzie nazywają po prostu cygańskim punkiem.

Przez kolejne 25 lat Kultur Shock wyrusza na niekończącą się ścieżkę eksperymentów, mieszając bałkańskie melodie ludowe i dziwaczne metrum z metalem, który topi twarz, i punk rockiem, który pompuje krew, będąc lirycznym, wstrętnym, politycznym, lekceważącym, a jednocześnie szanując każdy wpływ, który sprawił, że bośniacki sevdah stał się bardziej sevdah, rock bardziej rockiem, a gipsy-punk-metal tym, czym jest obecnie – szokiem kulturowym.

Aby opisać styl i brzmienie Kultur Shock, ludzie zazwyczaj odwołują się do Gogol Bordello, System of a Down, Dubioza Kolektiv, Manu Chao, The Pogues czy Band of Four, ale żadne z tych porównań nie oddaje sprawiedliwości zespołowi, ponieważ brzmienie i podejście do muzyki Kultur Shock są dosłownie klasą samą w sobie. W latach 2001–2006 zespół wydał swoje pierwsze trzy albumy studyjne, wyprodukowane przez Billa Goulda z Faith No More w jego wytwórni KoolArrow Records. Od 2007 roku Kultur Shock samodzielnie produkuje i wydaje swoje albumy we własnej wytwórni Kultur Shock Records, w ramach której ukazały się cztery albumy długogrające, jedna EP-ka oraz trzy albumy koncertowe.

Na początku 2022 roku zespół ponownie wydał zremasterowaną edycję z okazji 20. rocznicy swojego kultowego albumu „FUCC The INS” (Kool Arrow, 2001) w tej samej wytwórni. Następnie nastąpiła nowa współpraca między Kultur Shock Records a wytwórnią Jello Biafry, Alternative Tentacles Records, w ramach której ukazał się 7-calowy singiel zawierający utwory „King” i „Country Mohammed” z albumu „Integration” (Kultur Shock Records, 2009) oraz nowy album studyjny, nad którym wciąż trwają prace. Po kolejnym udanym sezonie koncertowym wiosną 2023 roku, obejmującym wszystkie główne europejskie rynki muzyczne oraz Wielką Brytanię, Kultur Shock rozpoczął pracę nad nową płytą. W połowie tego procesu seria niefortunnych wydarzeń osobistych dotykających zespół i jego członków opóźniła prace oraz koncerty o prawie rok. Zanim nastąpiło uzdrowienie i można było wznowić pracę nad płytą, zgromadziło się wiele nowych pomysłów, więc zespół stanął przed wyborem – dokończyć to, co zaczął, czy wyruszyć na przygodę odkrywania nowych terytoriów twórczych, ponieważ artyści, którzy się nie rozwijają, stają się artystami z przeszłości lub po prostu umierają. Tak narodził się pomysł podwójnego albumu pod roboczym tytułem „House of Kultur, House of Shock”, którego ukończenie planowane jest na koniec 2025 roku, a wydanie w na początku 2026 roku. Eksperymenty z motywami i brzmieniami doprowadziły do poszerzenia grona muzyków wykraczającego poza trzon zespołu, w którym znaleźli się niesamowici artyści ze Stanów Zjednoczonych i Europy, byli członkowie zespołu, a także młodzi muzycy, którzy zasługują na to, by ich odkryć, posłuchać i docenić.

Dzisiaj Kultur Shock to już nie tylko pełna energii mieszanka wieloetnicznej muzyki, postawy i surowej prezencji scenicznej. To Projekt – otwarta, nieustannie ewoluująca platforma, która przełamuje kreatywne granice i zrzuca ciężar dziedzictwa. W międzyczasie, odpowiadając na wezwania zarówno fanów, jak i promotorów, Kultur Shock zagrał serię wybranych festiwali i koncertów jako headliner w Stanach Zjednoczonych i Europie od maja do 2025 roku, jako preludium do dużej trasy koncertowej wiosną 2026 roku, świętującej nowe wydawnictwo oraz trzy dekady przełamującej granice muzyki i występów.

Z ponad tysiącem koncertów na koncie, do najważniejszych występów festiwalowych zespołu Kultur Shock należą: Bumbershoot (Seattle, Waszyngton, USA); Victoria Folk (Kanada); Sziget (Węgry); Exit / Ritam Evrope / Arsenal (Serbia); Sayanskoe Kolco (Syberia, Rosja); Festival of Peace (Kazań, Rosja); Esperanza (Belgia); Fest am Berg / Wilwarin / Folk’n’Fusion (Niemcy); Senglar Rock / Castellbisbal / Iboga / Capdepera / Pireneus Sur (Hiszpania); Fete de la Musique / Festival de la Boheme / Les Musicaves / Welcome to Tziganie (Francja); Ariano Irpino / Arezzo Wave / Summer Lab (Włochy); Lent / Rock Otocec / Schengenfest (Słowenia); INmusic / Pula film fest / Spancirfest (Chorwacja); Beerfest / Kaleidoskop / OK fest / Sarajevo Film Fest (Bośnia i Hercegowina); LakeFest (Czarnogóra); IRAF / Stufstock (Rumunia); Spirit of Burgas / Hills of Rock (Bułgaria); Nilufer Music (Turcja); Kavala festival (Grecja); Taksirat / DFest (Macedonia Północna) i wiele innych…

--

8.05

Trupa Trupa to rockowy, psychodeliczny zespół z Gdańska. Według Guardiana „twórczość zespołu to połączenie nieoczywistych melodii i tekstów, które penetrują ciemne zakamarki ludzkiego istnienia”, natomiast Pitchfork uważa że „Trupa Trupa wnosi poezję i subtelność do psychodelicznego rocka.”

Pierwszy album zespołu ukazał się nakładem brytyjskiej wytwórni Blue Tapes and X-Ray Records w 2015 r., a rok później jego zremasterowana wersja została wydana przez francuski label Ici d’ailleurs. W 2017 roku ukazał się kolejny album „Jolly New Songs”. Płyta doczekała się japońskiej edycji wydanej przez Moorworks. W 2019 roku nakładem wytwórni Sub Pop ukazał się singiel „Dream About”. W tym samym roku zespół wydał płytę „Of The Sun”. Album ukazał się w ramach międzynarodowej kooperacji Glitterbeat Records (Europa), Lovitt Records (USA), Moorworks (Japonia) i Anteny Krzyku (Polska). 6 marca 2019 roku wytwórnie te wydały kolejny album zespołu – EP „I’ll find”. Ostatni album zespołu B FLAT A ukazał się 11 lutego 2022 roku. W marcu 2023 roku album został nominowany do nagrody muzycznej Fryderyk.

21 lutego 2025 r. ukazała się EP-ka „Mourners”, wyprodukowana we współpracy z producentem Nickiem Launayem (Nick Cave & The Bad Seeds, IDLES, Arcade Fire). Tytułowy utwór trafił na listę najlepszych piosenek roku 2025 w zestawieniu amerykańskiego magazynu Rolling Stone.

Utwory Trupy Trupa pojawiają się regularnie w radiu BBC 6. Grali je m.in. Iggy Pop, Marc Riley, Mary Anne Hobbs, Steve Lamacq, czy Gideon Coe. Ostatnie wydawnictwa zespołu gościły także w audycji Henry’ego Rollinsa na antenie KCRW oraz w rozgłośniach The Current, WFMU, KEXP i NPR. Zespół aż trzykrotnie wystąpił na żywo w BBC Radio 6 Music w programie Marca Rileya, a ich najnowsza sesja została uznana według stacji za jeden z najlepszych koncertów 2025 roku. Mają również na koncie sesję NPR Tiny Desk, a niedawno zapisali się w historii jako pierwszy polski zespół zaproszony do popularnego programu radiowego World Cafe emitowanego przez amerykańską stację WXPN.

Trupa Trupa wystąpiła do tej pory m.in. na Open’er Festival, OFF Festival, Męskim Graniu, Pol’and’rock Festival, Tauron Nowa Muzyka, ESNS, The Bearded Theory, In The Meadows, Lokerse, SXSW, Primavera Sound i Iceland Airwaves.

W 2023 roku światową premierę na Festiwalu Filmowym w Wenecji miał film „Zielona Granica” w reżyserii Agnieszki Holland, w którym wykorzystany został utwór Trupa Trupa “Headache”. Film został nagrodzony w Wenecji Nagrodą Specjalną Jury. W tym roku muzyka Trupy Trupa ponownie trafiła do świata filmu – ich utwory znalazły się w produkcji „Franz” w reżyserii Agnieszki Holland, będącej oficjalnym polskim kandydatem do Oscara 2026.

--

9.05

||ALA|MEDA|| (znany też jako ALAMEDA 5) to jeden z najbardziej nowatorskich i oryginalnych zespołów, jakie pojawiły się na polskiej scenie alternatywnej w ostatnich latach. Od blisko dekady tworzy muzykę wymykającą się klasyfikacjom i łączącą rozmaite gatunki, co doprowadziło do wypracowania własnego unikalnego stylu opartego na ciągłej metamorfozie.

Obojętnie, czy był to hałaśliwy i inspirowany jazzem neo-krautrock z „Ducha Tornada” (Instant Classic, 2015), czy polirytmiczny avant-prog z „Eurodrome” (Instant Classic, 2019), efekty twórczych poszukiwań grupy zawsze przynosiły muzykę pomysłową, zaskakującą i wykraczającą poza klisze kanonów muzycznych.

Nowe przedsięwzięcie grupy zatytułowane „Spectra” (Brutality Garden, 2022/2024) stanowi oryginalną reinterpretację tradycyjnych i nowoczesnych rytmów charakterystycznych dla Afryki i Ameryki Południowej, które w mniejszym stopniu występowały również na poprzednich albumach. Nowe oblicze grupy polega na silnie synkopowanej rytmice wykonywanej przez dwóch perkusistów-perkusjonalistów (Jacek Buhl, Rafał Iwański) i basistę (Piotr Michalski), którzy tworzą rusztowanie dla dzikich post-internetowych i zdekonstruowanych elektronicznych kolaży autorstwa Łukasza Jędrzejczaka i Jakuba Ziołka. Ten nowy kierunek artystyczny jest „spektralny” w wielu znaczeniach: tworzy kontinuum rozmaitych muzycznych tropów, łącząc tak odmienne gatunki jak gqom, free jazz, UK bass, krautrock, IDM, post-industrial, batida w jedną różnicującą się całość.

Efektem jest jedyna w swoim rodzaju tropikalno-industrialna mieszanka, w której awangarda spotyka się z afro-housem, a rozbudowany sampling i techniki syntezy granularnej sprzęgnięte są z frenetyczną grą żywej sekcji rytmicznej. Ideą, która przyświeca nowej twórczości zespołu jest totalna integracja elektroniki z żywym graniem oraz zamazanie wszelkich podziałów między sztuką wysoką i niską, twórczością wysublimowaną i wulgarną, awangardą i rozrywką, muzyką „dla duszy” i muzyką „dla ciała”. Nie jest to jednak postmodernistyczna uczta dla zmęczonych duchów, ani wyraz nostalgicznej tęsknoty za dawno utraconą jednością z Naturą, lecz nowy realizm w ciągle zmieniającym się świecie.

Zespół ||ALA|MEDA|| słynie z niezwykle intensywnych i euforycznych koncertów, które zapewniły mu występy na takich festiwalach jak: OFF Festival, Bedem Fest w Czarnogórze, Square - Mapping the Atlantic w Portugalii, Colours of Ostrava, Positive Futures w Innsbrucku, Wine Nat White Heat w Nantes i Paryżu, Jaiyede Jazz w Odense, Sharpe w Bratysławie, Avant Art w Warszawie i Wrocławiu, Ethniesy w Bydgoszczy, Katowice JazzArt Festival, Unsound w Krakowie i wielu innych. Grupę tworzy pięciu doświadczonych twórców reprezentujących różne pokolenia muzycznych innowatorów: Jacek Buhl (Jachna/Mazurkiewicz/Buhl, Trytony), Rafał Iwański (Voices of the Cosmos, HATI, Innercity Ensemble), Łukasz Jędrzejczak (T’ien Lai, Javva), Piotr Michalski (3moonboys) i Jakub Ziołek (T’ien Lai, Stara Rzeka, Jantar, Innercity Ensemble). Inżynierem dźwięku zespołu jest Szymon Szwarc (RZWD, SKI).

--

15.05

Ventolin
Projekt muzyki elektronicznej czeskiego producenta Davida Doubka, którego kluczowym elementem są występy na żywo. Artysta gra na prawdziwych instrumentach i sekwencerach, bez udziału komputera. Muzyka czerpie inspirację z wielu źródeł, takich jak wczesne eksperymenty elektroniczne, disco, acid, techno, ale także pop i punk, a nawet folk oraz country.

Projekt rozpoczął się przypadkowo w 2007 r. jako jednorazowy występ, jednak szybko stał się głównym zajęciem Davida, idealnie wpasowując się w jego performatywne zainteresowania, a do tego sprawiając mu ogromną frajdę.

W 2012 r. Ventolin wydał debiutancki album „Totem”, przy którym nawiązał współpracę z artystami wizualnymi The Rodina. Stworzyli oni przebojowy teledysk do tytułowego singla, dzięki któremu Ventolin wypracował charakterystyczny wizerunek, stanowiący kolejny wymiar jego twórczości obok energetycznych koncertów. Kolejne lata przyniosły teledysk i EP-kę „Supersonik” (2015) oraz współpracę z tajemniczym polskim kolektywem RSS B0YS przy wspólnym albumie „the game YS R0TTYN” (2016). Do tego czasu Ventolin zagrał setki koncertów, głównie w Czechach i na Słowacji, ale także w innych krajach europejskich oraz w Japonii.

W 2017 r. ukazał się przełomowy album „Vitajte”, zawierający singiel „Disco Science”, do którego teledysk obecnie ma ponad 2,5 miliona wyświetleń na YouTube. Płyta miała bardziej piosenkowy charakter, a stworzone przez Ventolina show świetnie sprawdzało się przed publicznością. Sukces ten przyniósł wielu nowych fanów, 2,5 roku niemal niekończących się tras koncertowych, pewność siebie, ale także rosnące poczucie wyobcowania.

Lata pandemii przełożyły się na bardziej introspektywny i delikatny album „Dneska se vyčasilo”, na którym Ventolin próbował zmierzyć się ze zmianami, jakie rosnąca sława wniosła do jego życia. Przerwa od koncertowania pozwoliła również odświeżyć formułę jego występów, które stały się jeszcze bardziej energetyczne. Po powrocie na scenę Ventolin intensywnie koncertował w Czechach, na Słowacji, a także w Polsce i Wielkiej Brytanii.

W lutym 2025 roku ukazał się album „Všechno nejlepší” z utworami „Když jedu z hub”, „Vyšší inteligence” i „Fešák”. Na płycie artysta połączył wpływy breakbeatu, acidu i trance’u z rapem, współpracując z wielokrotnie nagradzanym producentem i raperem MC Geyem. Utwór „Když jedu z hub” stał się największym hitem Ventolina od czasu „Disco Science”, m.in. dzięki znakomitemu teledyskowi autorstwa Pavla Borovički i Petra Novotnego. Album przyniósł także nowe show na żywo, które Ventolin zaprezentował przed tysiącami fanów, m.in. na festiwalach Pohoda, Pop Messe i wielu innych.

--

16.05

Black Mynah to projekt Joanny Kucharskiej – basistki i wokalistki znanej m.in. z zespołu Lonker See. Zespół porusza się w obszarach takich gatunków jak garage rock, dream pop czy noise rock. Tworzy melodyjne, melancholijne i osobiste piosenki z wyraźnym jazzowym groovem, ubrane w hałaśliwą, gitarową formę. Eteryczny wokal miesza się tu z przesterowanym basem, tworząc klimat przypominający ścieżkę dźwiękową do współczesnego kryminału noir. W 2025 roku ukazał się bardzo dobrze przyjęty album „Worried ’bout Madame”, wydany nakładem wytwórni Antena Krzyku. Na wiosnę zespół planuje premierę EP-ki, na której rozwija swój muzyczny język.

Skład zespołu:

• Joanna Kucharska - bas, wokal
• Paweł Rucki - perkusja
• Marcin Lewandowski - gitara
• Aleksandra Joryn - wokal, synth

Bazgrołki to trójmiejski projekt audiowizualny łączący ze sobą psychodeliczny noise i shoegaze w eksperymentalnym wydaniu. Na żywo zespół tworzy masywną ścianę dźwięku, której

integralną częścią są generowane w czasie rzeczywistym wizualizacje autorstwa malarza Konrada Góreckiego — oparte na jego autorskich obrazach.

Projekt ukształtował się w 2020 roku w Trójmieście. Od tego czasu konsekwentnie ewoluuje, kierując się ku coraz bardziej eksperymentalnym i intensywnym formom wyrazu. Najnowszy

materiał otwiera nowy rozdział w działalności zespołu — jest cięższy, gęstszy i bezkompromisowy w brzmieniu. Rok 2026 przynosi najbardziej wyrazistą płytę w dorobku formacji, jasno wyznaczającą jej aktualny kierunek artystyczny.

„Przełamując fale” to dźwiękowy dryf między morzem a podświadomością. Fale morza stają się tu metaforą fal dźwiękowych, łamanych i deformowanych w ciężkich, psychodelicznych strukturach, prowadząc słuchacza coraz głębiej — ku lękowi, samotności, przemijaniu i zatopionym marzeniom. Album spowija oniryczna atmosfera, która zanurza słuchacza w gęstej i niepokojącej atmosferze.

Skład zespołu:

• Michał Białkowski - gitara, wokal
• Żaneta Kowalska - gitara
• Jakub Szwemin - gitara basowa
• Artur Stenka - perkusja
• Konrad Górecki - wizualizacje

--

22.05

Nuovo Testamento
Trio z Los Angeles, w skład którego wchodzą Chelsey Crowley (wokal), Giacomo Zatti (perkusja) i Andrea Mantione (syntezator) – od kilku lat podbija parkiety na całym świecie dzięki połączeniu mrocznego italo-disco i popu nasyconego brzmieniem syntezatorów. Pomyśl o wszystkich swoich ulubionych hitach z epoki syntezatorów zmieszanych z nowoczesną wrażliwością popową i piosenkach, które wbiją się w twoje synapsy... i tam pozostaną.

Ich debiutancka EP-ka z 2019 roku, Exposure (Avant! Records), stała się wizytówką grupy w stylu coldwave, prezentując ich obiecujący zmysł muzyczny i ugruntowując ich pozycję jako ulubieńców gotyckich imprez. Jednak to ich kolejny album z 2021 roku, „New Earth”, naprawdę pokazał mroczne popowe umiejętności trio i zapewnił im miejsce wśród najszybciej wschodzących gwiazd sceny alternatywnej. Ta kalejdoskopowa eksplozja vintage'owych brzmień klubowych, pulsujących syntezatorów i nowoczesnej popowej precyzji zdobyła uznanie w całym spektrum gatunków muzycznych. Wydany własnym sumptem album „Love Lines” z 2023 roku oraz trasy koncertowe z Molchat Doma i The Soft Moon ugruntowały pozycję zespołu, otwierając drzwi do współpracy przy remiksach z takimi grupami jak Drab Majesty, Curses i Scowl oraz do intensywnego harmonogramu występów na żywo.

Rok 2025 był kolejnym przełomowym rokiem dla grupy, a nowa EP-ka „Trouble” zaprezentowała najbardziej dojrzały i eksperymentalny repertuar trio do tej pory.

„Ta płyta nie ukrywa się, jest pełna ciekawości, nie poddaje się i wierzy w przyszłość. Trouble porusza temat zmian i sprzeczności w nas samych oraz odważa się pragnąć czegoś innego, czegoś figlarnego, czegoś prawdziwego”.

Single „Picture Perfect” i „Dream On” uosabiają inspiracje latami 80. i 90., które są bliskie sercu grupy – łącząc freestyle, synth pop i muzykę alternatywną w spójną (i taneczną) kompozycję dźwiękową. Dzięki krystalicznie czystej, nowoczesnej produkcji i pełnym energii kompozycjom, Nuovo Testamento stworzyło świeże, nowe brzmienie, które jest bez wątpienia ich własnym.

Soft Vein
Kalifornijski solowy projekt darkwave’owy muzyka Justina Chamberlaina, zadebiutował pod koniec 2022 roku dwoma singlami: hipnotyzującym „GIVEUPTHEGHOST” oraz jego następcą „VIOLENTIA”, utrzymanym w klimacie industrialnym. Łącząc wpływy cold wave, industrialu i współczesnego darkwave'u, SOFT VEIN „...maluje żywy obraz desperacji i pożądania w ciemności, ale z dziwnie romantycznym akcentem” (POST-PUNK COM).

Brzmienie SOFT VEIN jest momentami naglące, instynktowne i niebezpieczne; innym razem samotne, tęskne i mrocznie romantyczne. Minimalistyczne automaty perkusyjne, metaliczne, syntetyczne uderzenia, czające się linie basu syntezatora oraz bogate aranżacje syntezatorów i gitar łączą się, tworząc ziarniste obrazy miłości i pożądania w ciemnym pokoju.

--

23.05

Rycerzyki
Majowy koncert Rycerzyków na Green Zoo Festival 2026 będzie wyjątkową okazją do posłuchania przedpremierowo piosenek z nadchodzącej czwartej płyty, która ukaże się jesienią nakładem cenionej wytwórni Thin Man Records (m.in. Wczasy, Jantar, Muzyka Końca Lata).

Co słychać u Rycerzyków pięć lat po premierze „Zniknij na zawsze”? W nowym materiale zespół wraca do tego, co robi najlepiej: chwytliwych melodii, koronkowych aranżacji i dziwnych harmonii, które utrzymują utwory z dala od przewidywalności.

To muzyka pełna kontrastów. Choć sporą część tej drogi pokonujemy przez mroczne, introspektywne głębiny, to ostatecznie te numery zawsze wyprowadzają słuchacza w stronę słońca i ukojenia. Nic nie jest tu do końca tym, czym wydaje się na początku – nastroje mieszają się tu naturalnie, tworząc przestrzeń pełną emocjonalnych uniesień w ramach autorskiego, dojrzałego popu.

Zespół zagra w składzie: Gosia Zielińska (wokal, klawisze), Karol Jadach (gitara/bas), Maciej Pitala (gitara/bas), Tomek Popowski (perkusja)

28.05

Public Circuit
Podobnie jak przy gładkim goleniu, brooklyńscy paladyni mrocznego synthu, Public Circuit, osiągają nasyconą intensywność, którą można porównać jedynie do nieposkromionej woli życia ludzkiego ducha.

Łącząc minimalistyczny synth-punkowy etos Nervous Gender i The Sound z końca lat 70. z romantyzmem new wave'u New Order i Iron Curtain, Public Circuit jest zdeterminowany, by przeprowadzić inkwizycję w muzyce elektronicznej, wykuwając swoją niszę w fundamentach, na których zbudowano minimalny synth.

Debiutancki album Public Circuit, „Lamb”, ukazał się 8 marca 2024 roku nakładem wytwórni à La Carte Records.

II Fala
Krakowski zespół post-punk. Opowieści o życiu i związanych z nim problemach, sztuce odpuszczania i pogoni za ideami.

Skład zespołu (poszerzony): Kamil Zielony, Adam Xiaib, Igi Fi, Szczepan Weinman.

--

29.05

King Ayisoba
Często nazywany „królem Kologo” i „żywą legendą”, charakteryzuje się niepowtarzalnym brzmieniem i niezwykłą skalą głosu, dzięki czemu brzmi jak nikt inny na świecie.

Pochodzi z wiejskiej okolicy na dalekiej północy Ghany, jest potomkiem plemienia myśliwych Frafra, a jego występy są pełne plemiennej mocy, głosów jego dziadka, które materializują się poprzez niesamowitą gamę głębokich i głośnych, nosowych okrzyków, a także delikatnego, wysokiego śpiewu przy akompaniamencie jego kologo. Wspierany przez swój zespół muzyków z plemienia Frafra, z ich hipnotyzującymi, zaraźliwymi rytmami, energicznymi tańcami i śpiewem, King Ayisoba zapewnia urzekające występy sceniczne z rytmami trafiającymi prosto do serca i wewnętrznego pulsu z nutką powtarzalnego transu. Ma wielką umiejętność interakcji z publicznością, docierając do młodych i starszych swoimi bezpośrednimi tekstami, sprawiając, że reagują na jego okrzyki i tańczą razem z nim.

Już jako małe dziecko King Ayisoba zaczął grać na kologo, od tego czasu jest to jak przedłużenie jego ciała, nie ma dnia, w którym by na nim nie grał. King Ayisoba to czysta muzyka, jego główne narzędzie komunikacji. Śpiewając w lokalnych językach frafra, twi i pigeon english, łączy tradycję z nowoczesnością, poruszając jednocześnie kwestie osobiste, społeczne i polityczne, które jego zdaniem wymagają uwagi i zmian. Pragnie inspirować ludzi do większej świadomości i działania w obliczu niesprawiedliwości, korupcji, chciwości czy tego, jak ojciec traktuje swoją rodzinę.

Panji Anoff odkrył Kinga Ayisobę i wyprodukował jego pierwszy album „Modern Ghanians” w 2006 roku. Album ten zaskoczył wszystkich, a przebój „I want to see you my father” rozprzestrzenił się po Ghanie z prędkością błyskawicy i przyniósł Kingowi Ayisobie trzy nagrody: „Odkrycie roku”, „Tradycyjną piosenkę roku” oraz „Najpopularniejszą piosenkę roku” podczas Ghana Music Award w 2007 roku.

Od czasu swojego przełomu King Ayisoba zdobył kolejne nagrody, wydał 7 albumów, gościnnie wystąpił na niezliczonych wydawnictwach i koncertował na całym świecie – od Stanów Zjednoczonych, Kanady i Europy po Azję, Australię i Afrykę. Do najważniejszych wydarzeń należą: Roskilde Festival (DK), Fusion Festival (DE), Womex (PL), Respect Festival (CZ), Yeowoorak Festival (KR), WOMAD (AU/NZ) i wiele innych.

Głównym celem Kinga Ayisoby zawsze będą jego własne kompozycje grane wraz z tradycyjnym zespołem liczącym od 2 do 10 członków, w zależności od składu, w całości złożonym z tradycyjnych muzyków, wokalistów i tancerzy z plemienia Frafra.

Nieustannie utalentowani muzycy odkrywają Kinga Ayisobę i zapraszają go do współpracy przy nowych wydawnictwach – czy to w ramach remiksów dubowych, czy też jako DJ-e lub instrumentaliści reprezentujący szerokie spektrum gatunków muzycznych. Dzięki tym międzygatunkowym kolaboracjom muzyka Kinga Ayisoby nieustannie ewoluuje w kierunku nowych obszarów hiplife, punk rocka, dancehallu, reggae, muzyki ludowej, a nawet techno. Od ponad dziesięciu lat współpracuje z Zeą, czołową postacią Arnoldem de Boerem z zespołu The Ex (NL), a ponadto nawiązał współpracę z międzynarodowymi artystami, takimi jak Lee „Scratch” Perry (JM), Orlando Julius (NG), African Head Charge (UK), Adrianem Sherwoodem (UK), Djuma Soundsystem (NO), MoBlack (IT), Pharfarem (DK), New Age Doom (CA) i wieloma innymi.

Źródło: materiały organizatora