Kultura rozwiń menu
  • Data:

    2026-03-21

  • Miejsce:

    Kościół oo. Franciszkanów, ul. Franciszkańska 2

  • Kategoria:

    Muzyka klasyczna

W tym roku krakowska odsłona europejskiego święta muzyki dawnej (a przy okazji prolog Festiwalu Misteria Paschalia) sięga naprawdę daleko wstecz – do średniowiecznej Italii z przełomu XII i XIII wieku, czyli czasów św. Franciszka z Asyżu. Wraz z zespołem Micrologus poszukiwać będziemy źródeł włoskiej laudy, pieśni dziękczynnej śpiewanej nie po łacinie, ale w języku ludu. Z tej formy modlitwy i głoszenia słowa Bożego chętnie korzystali franciszkańscy zakonnicy, gdyż – inaczej niż „oficjalna” pobożność – pozwalała im zbliżyć się do wiernych z najniższych i najuboższych warstw społeczeństwa. W centrum programu Giullari di Dio znajdzie się europejska premiera opartej na najstarszych źródłach rekonstrukcji Cantico delle Creature. Pieśń w umbryjskim dialekcie uchodzi za pierwsze spisane dzieło literackie w języku włoskim, którego autora znamy – był nim sam św. Franciszek.

GIULLARI DI DIO
U źródeł włoskiej laudy w 800-lecie powstania Cantico di frate Sole

PRELUDIO: LA CANONIZZAZIONE
In superna civitate
, sequenza (1228)

Toccar de trombette e pifari sopra Stella nova^, lauda

DALLA CHRONICA DI SALIMBENE
Alleluia
* (1233)

Ave Maria, clemens et pia, lauda-sequenza
Estampida Sia Laudato San Francesco^ (opr. | arr. G. Frana)

«IOCULATORES DOMINI»
Św. Franciszek z Asyżu Altissimu, onnipotente, bon Signore** (1225)

Guglielmo da Lisciano alias fra Pacifico (?) A voi gente facciam prego, lauda-serventese
Dami conforto, Dio, et alegrança, lauda-cantilena con il suo saltarello

MISTICISMO E CONTEMPLAZIONE
Oy me, lascio e friddu lu meu core
, lauda-serventese

Ranieri Fasani (?) Madonna santa Maria, lauda processionale (1260)

FINALE: FRANCESCO GLORIOSO
Verbum bonum et suave
^, sequenza

Iacopone da Todi Amor dolçe, sença pare, lauda-ballata
Sia laudato san Francesco, lauda-ballata

^ utwór instrumentalny
rekonstrukcja Lucia Marchi* & Francesco Zimei**

Micrologus: 
Patrizia Bovi – śpiew, buccina
Gabriele Russo – fidel, róg, buccina
Goffredo Degli Esposti – flet podwójny, cornamusa, zufolo, bęben
Enea Sorini – śpiew, giterna, kastaniety, tamburyn
Peppe Frana – giterna
Lorenzo Cannelli – śpiew, lira korbowa, czynele
Federica Bocchini – śpiew, dzwonki