Historia przeplata się  z życiem współczesnym na każdej ulicy i w każdym domu. Miasto założone przez Kazimierza Wielkiego, lokowane w 1335 roku.  Dziś dzielnica Krakowa, niegdyś osobne miasto, w którym religia i tradycja chrześcijańska i żydowska płynnie się przenikały. Tutaj jedynie można spotkać miejsce gdzie krzyżuje się ulica Rabina Meiselsa z ulicą Bożego Ciała i ulica Berka Joselewicza z ulicą św. Sebastiana.

W XV wieku osiedlili się tutaj Żydzi, zmuszeni do opuszczenia Krakowa. Przez następne 500 lat, aż do wybuchu II wojny światowej tworzyli świat krakowskich Żydów, świat, który dzisiaj już nie istnieje i nie wróci. Stworzyli wspaniała kulturę, sztukę i naukę. Tutaj mieszkali wielcy rabini, uczeni, filozofowie, dzięki którym Kazimierz był jednym z najważniejszych miejsc w żydowskim świecie. To wszystko przerwała II wojna światowa i Holocaust, wydarzenia, które zniszczyły naród żydowski, jego wielowiekową tradycję i kulturę.

Przez wiele lat trwająca w stanie hibernacji dzielnica Kazimierz kojarzyła się jedynie z ruderami, wybitymi oknami, opuszczonymi domami i dziwnym elementem zamieszkującym te posesje. Dzielnica została skazana na zapomnienie i pozostanie martwym skrawkiem miasta. Kilkanaście lat temu, wbrew wszelkim znakom totalnego upadku, Kazimierz zaczął powoli powracać do życia. Przyczynił się, do tego m.in. Festiwal Kultury Żydowskiej, film Steven Spielberga - Lista Schindlera, oraz moda i pewien rodzaju snobizm na sztukę i kulturę żydowską.

Dzisiaj, pełno tu stylowych restauracji, oryginalnych pubów, małych, przytulnych hotelików, pensjonatów i ciekawych galerii. Coraz więcej artystów przeprowadza się na Kazimierz, odnajdując tutaj unikalną atmosferę i niepowtarzalny klimat. I coraz więcej tutaj turystów, dla większości których zobaczenie Kazimierza jest takim samym obowiązkiem jak spacer po Rynku Głównym i wysłuchanie hejnału z wieży mariackiej.

Nie można też zapomnieć, że to również dzielnica chrześcijańska, ze wspaniałymi zabytkami i tradycjami. Wśród zabytków wyróżniają się kościoły Bożego Ciała i św. Katarzyny, kościół O.O Paulinów na Skałce - sanktuarium św. Stanisława, patrona Polski i Panteon Narodowy, wspaniały Ratusz na Placu Wolnica i cały zespół zabytków architektury przemysłowej na ulicy św. Wawrzyńca.

Należy żywić nadzieję, że Kazimierz będzie dalej się rozwijał, nie tracąc nic ze swojej autentyczności, utrzyma swój niepowtarzalny styl i klimat.

teksty: Katarzyna Łyko, Michał Niezabitowski