W lipcu 2006 roku – doceniając dorobek jedynego w Polsce profesjonalnego zespołu tańców dawnych w zakresie popularyzacji kultury wysokiej i edukacji artystycznej – Rada Miasta Krakowa podjęła uchwałę o objęciu działalności tego zespołu stałym mecenatem. 1 września 2006 r. powstała miejska instytucja kultury pod nazwą: Balet Dworski „Cracovia Danza”.

Balet ten kontynuuje działania Baletu Dworskiego „Ardente Sole”. Zespół został założony w roku 1998 przez Romanę Agnel – tancerkę i choreograf, specjalizującą się w tańcu dawnym i kulturze dworskiej. Artystka skupiła wokół siebie liczną grupę profesjonalnych tancerzy, dla których taniec historyczny stał się źródłem prawdziwej fascynacji i sposobem własnej ekspresji.

Repertuar zespołu obejmuje tańce i choreografie baletów dworskich – od Średniowiecza do Klasycyzmu – odtwarzane na podstawie traktatów mistrzów tańca, ale także tworzone przez współczesnych choreografów inspirujących się ikonografią tańców dawnych.

„Cracovia Danza” uczestniczy w przedstawieniach baletowych i operowych w kraju i za granicą. Współpracuje z licznymi instytucjami kultury na terenie całego kraju (m.in. Warszawska Opera Kameralna, Zamek Królewski w Warszawie, Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Willa Decjusza w Krakowie). Realizuje nagrania i programy dla telewizji polskiej i zagranicznej, uczestniczy w wielu prestiżowych festiwalach tanecznych i muzycznych całego świata.

„Cracovia Danza” współpracuje ze znakomitymi klawesynistami: Kennethem Weissem i Urszulą Bartkiewicz oraz z renomowanymi zespołami muzyki dawnej: The Spirit of Gambo (Hannower, Niemcy), Il Tempo (Warszawa), Le Concert de l’Hostel Dieu (Lyon, Francja), La Grande Ecurie Et La Chambre De Roy (Francja), Ricercar Consort (Bruksela, Belgia), Musica Poetica (Annecy, Francja), Consortium Sedinum (Szczecin) i Ars Cantus (Wrocław).

O wyjątkowości Baletu stanowią wysoki poziom artystyczny przedstawień, profesjonalni tancerze i z pietyzmem odtworzone kostiumy historyczne. Wszystkie te cechy tworzą najlepszą wizytówkę kultury i sztuki tanecznej, zarówno polskiej jak i europejskiej.

W sierpniu 2000 roku Balet zorganizował pierwszy na świecie Festiwal Tańców Dworskich w Krakowie, który odtąd odbywa się cyklicznie przyciągając do Krakowa szerokie rzesze miłośników kultury dworskiej z kraju i zagranicy.

Działalność zespołu łączy aspekty artystyczne i edukacyjne. W sferze artystycznej „Cracovia Danza” sięga do repertuaru baletowego z okresu od Średniowiecza do Klasycyzmu. Realizując własne projekty i uczestnicząc w licznych produkcjach baletowych i operowych, wskrzesza dawne formy taneczne, związane w szczególności z tradycją dworu polskiego. Edukacja realizowana jest bezpośrednio poprzez formy warsztatowe adresowane do wszystkich grup wiekowych ze szczególnym uwzględnieniem dzieci i młodzieży. W misję działalności Zespołu wpisana jest edukacja przez sztukę, która urzeczywistnia się dzięki licznym występom w kraju i za granicą. Istotne miejsce w działalności Baletu zajmuje upowszechnianie wiedzy o historii tańca realizowane poprzez konferencje, wykłady i publikacje oraz wystawy tematyczne przybliżające przemiany form tanecznych oraz dzieje kostiumu.

W bogatym repertuarze Baletu Dworskiego „Cracovia Danza” znajdują się oryginalne pokazy i etiudy taneczne. Jednak tym, co wyróżnia Balet – zarówno w skali kraju jak i Europy – są autorskie spektakle oraz widowiska taneczno-pantomimiczn, nawiązujące do kultury dworskiej. Zespół eksperymentuje także z formami współczesnymi. W tym prawdziwym teatrze tańca, który przenosi współczesnych w dawne czasy, rozgrywające się historie i emocje pozostają nadal aktualne.


Spektakle:

„Tańce i zabawy w czasach Średniowiecza” (XIII-XIV w.)
„Legenda o Królowej Jadwidze” (XIV-XV w.)
„La Fortuna - Dama z łasiczką” (XV w.)
„Maskarada Królowej Bony” i „Ballo d’Amore” (XVI w)
„Szachy” wg poematu Jana Kochanowskiego (XVI w.)
„Sobieski i Marysieńka”, „Eternel Jalousie” (XVII w.)
„Ballet des Nations” i „Tańce i zabawy czasach Konstytucji 3 Maja” (XVIII w.)
„Miniatury Staropolskie” (XVIII-XIX w.)
„Alla Polacca” - historia Polski w obrazach od XVII wieku do współczesności.