Nazwa placu pochodzi od dawnego kościoła pw. Wszystkich Świętych, wyburzonego w 1838 roku.
Widoczny na wprost budynek Pawilonu Wystawowo-Informacyjnego "Wyspiański 2000" został otwarty przez Prezydenta Krakowa Jacka Majchrowskiego 2 czerwca 2007 roku. Projektant Krzysztof Ingarden zaproponował budynek, którego fasada eksponuje od strony pl. Wszystkich Świętych witraże w wapiennych ramach, otoczone układem specjalnie zaprojektowanych cegieł. Elewacja dopełnia kompozycję placu, gdzie zarówno pobliski kościół Franciszkanów (z najsławniejszymi witrażami St. Wyspiańskiego), jak i znajdujący się nieco w głębi kościół Dominikanów, są budowlami ceglanymi. Elewacja pawilonu od strony placu po obu stronach zakończona jest zaokrągleniami - półwalcami. Ozdobą elewacji Pawilonu są witraże wg oryginalnych projektów Stanisława Wyspiańskiego, wykonane przez Zakład Witrażów S. G. Żeleński. To tam, jeszcze za życia, Stanisław Wyspiański tworzył witrażowe projekty. Kartony zostały przeniesione na szkło, z maksymalną dokładnością co do rozmiaru, rodzaju materiału i techniki. Pawilon "Wyspiański 2000" wyposażony jest w nowoczesny system multimedialny, składający się z czterech zasadniczych modułów: systemu prezentacji projektorowej, systemu prezentacji na monitorach plazmowych, systemu nagłośnienia oraz systemu prezentacji na zewnątrz budynku.
Równolegle z Pawilonem "Wyspiański 2000" oddany został po modernizacji pl. Wszystkich Świętych. Ulicę dojazdową łączącą ul. Grodzką z budynkiem Magistratu zastąpił ciąg pieszy, wykonany z płyt porfirowych. Kosztem istniejącej obecnie jezdni poszerzony został chodnik na wysokości przystanku tramwajowego od strony ul. Franciszkańskiej. W centralnej części placu powstał owalny placyk wykonany z płyt i kostki granitowej. W jego obrębie, w miejscu dawnego kościoła pw. Wszystkich Świętych, znajduje się podświetlana misa kamienna z repliką kościoła Wszystkich Świętych oraz wykutym napisem, informującym o historii miejsca. Na placu funkcjonuje także terminal multimedialny, w którym można się zapoznać z informacją na temat historii miejsca w kilku wersjach językowych.
Widoczny z prawej strony reprezentacyjny budynek przy placu Wszystkich Świętych 3-4, tradycyjnie nazywany Pałacem Wielopolskich, od 1864 stał się siedzibą władz miasta Krakowa. W przeszłości był wielokrotnie przebudowywany. Pierwszym udokumentowanym budynkiem w miejscu dzisiejszego magistratu był wzniesiony w pierwszej połowie szesnastego wieku renesansowy pałac miejski hetmana Jana Tarnowskiego Z tamtego okresu zachowała się rzadka attyka obronna, wieńcząca i zakrywająca dach. Za czasów prezydentury Józefa Dietla, w okresie autonomii galicyjskiej przeprowadzono w budynku gruntowny remont przystosowując gmach na potrzeby urzędu. Salę balową na drugim piętrze przekształcono w salę posiedzeń. W początkach XX wieku budynek rozbudowano, poszerzając go o oficyny od strony ulicy Poselskiej. Pałac Wielopolskich jest cennym obiektem zabytkowym, wpisanym do rejestru zabytków województwa małopolskiego.
Po lewej stronie Pawilonu "Wyspiański 2000" rozciąga się ul. Grodzka, będąca jedyną ulicą, która zaburza regularną siatkę średniowiecznego założenia miejskiego. Odchodzi bowiem od Rynku nie pod kątem prostym w stosunku do któregoś z boków placu, lecz w kierunku przedłużenia jego przekątnej.
